Mar 9, 2011

Bersabarlah wahai kawan..

~Assalamualaikum kepada semua....~

Ceriakan hari ini?? Sesungguhnya, hari berbahagia ini tidak perlu dibuang begitu sahaja. Marilah kita sama-sama menggunakan peluang ini sebaiknya..
Ape aku merepek nie... haha, sebenarnya aku ada cite nak kongsi.. adalah budak yang aku kenal.. die dulu kwan baik aku kat skolah dulu.. ada' la skolah mner.. x yah tnye. Tapi mengenangkn kisah hidup die, aku rasa mcm nak kongsi jer kat korang sume..

Once upon a time, in a far-far away land.. there lived a princess who lives with a prince named zorro.. haha.. x de lah..
Bdak nie sekarang berumur 15 tahun.. dulu die duduk kelang dengan keluarga dia.. die mempunyai dua ibu bapa yang tercinta dan empat adik beradik termasuk dia.. nama.............. x perlu disebut lah.. kesian pulak kat dia.. dia anak kedua dan dia merupakan anak yang sangat baik yang suka menolong ibubapa dia (aku tau sebab aku slalu tido kat umah die), die suka sangat main dengan adik dia.. ketika itu, dia baru enam tahun.. abg die berumur 8 tahun.. (aku ingat sebab die kawan baik aku..hehe xD)..

Pada tahun 2002, ibu dia mendapat tawaran untuk buat Phd di luar negara.. Dan disitu lah bermulanya kekacauan di dalam hidup dia..

Kawan aku pon ikut la... Pada awal nye, die suka sangat kat sana.. Suasan nya sangat berbeza dengan Malaysia.. Taman dipenuhi dengan bunga dan teknologi disana sangat canggih.. Tapi dia cakap makanan halal kat sana susah sangat nak cari.... Pandang kanan, kedai babi, pandang kiri, kedai babi, pandang depan, gerai hamburger, pandang belakang, ada la roti2 ngan satu kedai pakistan yang jual dging hala.. haha:D.. Die kata sedap..

Pada tanggal 2003, die telah menyaksikan satu pertarungan antara ibu bapa die.. die citer mcm ultraman lawan ultraman..(fikiran budak2 lah kan).. sangat dahsyat.. tampar sana, tampar sini.... siap polis terpaksa datang nak tamatkan  "pertarungan" tuh... die kata die ada dua perasaan... satu:-

sedih yang teramat!

Yang kedua, marah.. dia terpikir, "kenapa jadi begini?"... die sangat sedih.. tapi dia baru tujuh tahun masa tuh.. x boleh nak buat ape lah kan... selang beberpa hari, Bpak die panggil sume adik beradik die (termasuk dia).. pastu bapak die cakap.."along, jaga adik2 tau.. papa nak balik malaysia, ada keje kat sana..." pastu die pun hidup dengan mak ngan adik beradik die kat sana... selepas tuh, die kata pada tahun yang sama, mak dia ada rancang nak kahwin..(dengan org melayu lah).. pastu die pon pikir, ait, bukan ke mak aku dah kahwin dengan bapak die.. die semakin runsing... die pon tnye mak die.. die kata mcm nie..

"ibu, napa ibu nak kahwin lagi.. apa jadi kat ayah? ibu x sayngkan ayah dah ker?".. ibu die pon jawab" angah, ibu kene terus teranglah kat angah dengan along..".. pastu die pon panggil lah abg dier.. Ibu pon mula berkata2.. "along, angah.. sebenarnya, ibu dah cerai dengan ayah along, angah.. ibu x rasa sesuailah dengan ayah... lagipun, ayah dah kahwin dengan org lain kat Malaysia... ibu pon x boleh sarakan along, angah tanpa seorg bapa.."... die kata masa tuh, air mata die turun mcm hujan, hampir nak jadi tsunami!.. x de lah.. die kata mcm tuh la.. masa pon berjalan.. akhirnya die terpaksa saksikan perkahwinan ibunya dengan lelaki laen... orang laen semua bergembira, tetapi dia dengan adik beradik dia semua sedih dan pilu...x tao nak cakap apa dah..dia pon terpaksa hidup dengan dua keluarga..


Masa tetap berlalu.. keputusan perlu dibuat.. satu hari ni, die dan abg dia melalui satu masa yang sangat susah... Ayah mereka menawarkan untuk tinggal bersama die dgan keluarganya di Malaysia... tapi mak die nak mereka tinggal di sana.. Keperitan untuk memilih...sedih la aku dengar cite die.. die kata, die nampak air mata ibunya jatuh kerana memujuk mereka tinggal bersamanya.. die dan abgnya mendengar tangisan ayahnya supaya balik malaysia dan tinggal bersamanya.. dan mulalh ungkit cite, "dulu ibu", "dulu ayah".. bertambah susah hidup diorang.. akhirnya, diorang balik malaysia..(part nie aku x pham sgat, mcm mner diorng boleh balik malaysia.. hehe:D, lupe).. Perpisahan.........



Masa pon berlalu, lagi... akhirnya, ibu yang tinggal di sana balik malaysia dan sambung pelajaran di sini.. hmm, mcm mne lah hidup die skrang?? aku pon dah lama dah x jmpe die.. Tapi dialah kawan aku yang baik... keperitannya sangat dirasai olehku...

SUMIMASEN... minta maaf sangat kalau korang terasaa ker, tapi aku tulis cerita nie sbb kenangkan akwan aku nie.. dan menti maaf kalau korang x pham sgat citer nie.... komen la klu korang ada rsa kesian dalam hati tuh.. :DD

2 comments:

Music to my ears